Pozole Günü

Hikâye

Pozole, Meksika'nın büyük ortak yahnilerinden biridir: nikstamalize edilmiş mısır taneleri yumuşayana kadar kaynatılan, ardından domuz ya da tavuk eti ve bölgeye göre kırmızı, yeşil ya da beyaz olabilen bol biberli bir et suyuyla zenginleştirilen mis kokulu bir tencere. Hominy mısırı çorbaya kendine özgü çiğnenen dokusunu verirken, garnitürler — doğranmış lahana ya da marul, turp, soğan, kekik ve misket limonu — her konuğun kasesini sofrada kendisinin tamamlamasını sağlar. Aileler pozoleyi çoğu zaman uzun hafta sonları ve kutlamalar için pişirir, çünkü tek bir cazuela bir kalabalığı doyurur ve ertesi gün daha da lezzetli olur.

Yemek, mısırın hem kutsal bir besin hem de gündelik azık olduğu Mezoamerikan mısır kültürüne uzanır. İspanyol dönemi mutfakları etleri ve baharatları değiştirdi, ama pozolenin kalbi nikstamal tanesi ve paylaşılan tencere olarak kaldı. Guerrero'nun yeşil pozolesi, Jalisco usulü kırmızı pozole ve Michoacán çeşitleri, et suyu, et ve mısırdan oluşan aynı rahatlatıcı yapıdan vazgeçmeden yerel gururu savunur.

Pozole Günü'nde cömert bir tencere kaynatın, yanında tortillaları ısıtın ve konuklar her kaşığı kendileri hazırlasın diye bir tepsi çıtır garnitür koyun. Arkadaşlarınızı ikinci kaseler için kalmaya davet edin, soğuk bir şeyler yudumlayın ve Meksika sofrasını en cömert hâliyle onurlandırın: ağır ateşte pişmiş, mısır merkezli ve paylaşılmak için yapılmış.