Ulusal Yaban Mersinli Pankek Günü

Hikâye

Pankekin tarihi Taş Devri'ne uzanır; insanlar zaten sıcak kül üzerinde pişirilen basit yassı ekmekler yapıyordu. 5.000 yıldan fazla buzda korunmuş Ötzi Buz Adamı bile midesinde bugünün pankeklerinin atası olabilecek kalıntılar taşıyordu.

Yüzyıllar ileri atlayın ve pankekler yumurta, süt ve hatta lahana veya peynir gibi beklenmedik malzemelerle daha tanınır bir şeye evrildi. “Pancake” terimi 15. yüzyılda İngilizce sözlüğe girdiğinde dünya çapında sayısız varyasyonda zaten sevilirdi. Griddle cake, johnnycake ve flapjack gibi adlar küresel repertuvara katıldı; neredeyse her kültürün klasike kendi dokunuşu vardı.

Ama yaban mersini tüm bunlara nereye oturur? Önce meyvelerin kendisiyle başlayalım. Kuzey Amerika'ya özgü yaban mersini, besin ve tıbbi nitelikleri için değer veren Yerli Amerikalılar için vazgeçilmezdi. Modern “süper gıda” hype'ından çok önce bu küçük meyveler hastalıkları iyileştiriyor ve kurutulmuş et, yağ ve meyve karışımı pemmican gibi tariflere lezzet katıyordu.

Yaban mersini ancak 1900'lerin başında Elizabeth White ve Frederick Coville sayesinde yetiştirilen bir mahsul oldu. Bu dinamik ikili yabani meyveyi evcilleştirilmiş bir favoriye dönüştürdü; yaban mersininin turtadan pankeke her şeye girmesinin yolunu açtı.

Yaban mersinli pankeklerin popülerliği Kuzey Amerika'da fırladı; kabarık hamur ve sulu meyvenin kombinasyonu kahvaltı cennetinde yapılmış bir eşleşme gibi hissettirdi.