Ulusal Lahana Günü

Hikâye

Lahananın tam kökeni belirsiz olsa da yabani ataları, soğuk ve kurak iklimlerde hayatta kalmalarını sağlayan kalın, su tutan yapraklara sahipti. Avrupa'da yaklaşık 3.000 yıl önce evcilleştirilen lahana, Kuzey Çin'de de MÖ 4000 gibi erken bir tarihte yetiştiriliyordu. Mezopotamyalılar bile lahanayı biliyordu, ancak antik Mısırlılar onu ancak Ptolemaios hanedanı döneminde yetiştirmeye başladı.

Erken Roma dönemine gelindiğinde lahana temel bir gıda haline gelmişti. Yunanlılar ona “krambe” derken Romalılar “brassica” veya “olus” kullanırdı. Bazı efsaneler Diogenes'in sadece lahana yediğini iddia eder. Romalılar lahanayı diğer sebzelere tercih etmiş ve gut, baş ağrısı, hatta mantar zehirlenmesini tedavi ettiğine dahi inanarak tıbbi özellikleri olduğuna inanmışlardır.

8. yüzyılda Şarlman lahana yetiştiriciliğini destekledi. 14. yüzyıla gelindiğinde ilk yuvarlak başlı lahanalar İngiltere'de ortaya çıktı ve Avrupa'ya yayıldı. Portekizli tüccarlar daha sonra bunu Hindistan'a tanıttı, Japonya ise 18. yüzyıla kadar benimsemedi.

Jacques Cartier, 1541'de lahanayı Kuzey Amerika'ya getirdi; burada yüksek C vitamini içeriği sayesinde iskorbütü önleyerek gemilerde vazgeçilmez bir yiyecek haline geldi. Bugün Çin küresel üretimde öncüdür, Rusya ise en çok tüketen ülkedir. Lahana turşusundan kimchi'ye, lahana dünya çapında çok yönlü, besleyici ve sevilen bir temel gıda olmayı sürdürüyor.