Ulusal Sıcak Çikolata Günü

Hikâye

Mesoamerika'nın yoğun ormanlarını, kakao ağaçlarının Maya güneşi altında serpildiği o toprakları düşünün. MÖ 500 civarında Mayalar, “acı su” anlamına gelen xocolātl adını verdikleri acı, köpüklü bir içecek yarattı.

Bugün tanıdığımız tatlı lezzet değildi; öğütülmüş kakao çekirdeği, su ve chili biberi gibi baharatlardan oluşan güçlü bir karışımdı. Soğuk servis edilir ve genellikle törenlerde kullanılırdı; hem sıradan halk hem de özenle tasarlanmış kaplardan onu yudumlayan üst tabaka için bir temel taşıydı.

15. yüzyılın Azteklerine hızlıca geçelim; çikolata artık güç ve lüksün simgesi olmuştu. Montezuma II'nin bunun ilahi bir armağan ve bir canlılık kaynağı olduğuna inanarak günde galonlarca içtiği söylenir. Aztekler için kakao sadece bir içecek değildi; para, vergi ve statüydü.

Sıcak çikolatanın hikayesi, İspanyol kaşiflerin kakaoyu Avrupa'ya getirdiği 16. yüzyılda tatlı bir yön değiştirdi. Doğal olarak İspanyollar bununla oynamaktan kendini alamadı. Şeker, tarçın ve vanilya ekleyerek acı içeceği sıcak, tatlı bir keyfe dönüştürdüler. 17. yüzyıla gelindiğinde bu, sarayların bir tutkusu haline gelmişti.

Bu lüks içeceği yudumlamak için özel salonlar olan çikolata evleri, Avrupa'da yayıldı ve aristokrasinin zenginliğini sergileyip günün siyasetini tartıştığı gözde mekanlar haline geldi. İngiltere'de Sir Hans Sloane, çikolatayı sütle karıştırma fikrini ünlü bir şekilde tanıttı ve bugün sevdiğimiz kremamsı versiyonu ortaya çıkardı.

Sanayi Devrimi sıcak çikolatayı kitlelere erişilebilir kıldı. 1828'de Hollandalı kimyager Coenraad van Houten, kakao yağını kakao çekirdeğinden ayırarak ince bir toz oluşturan kakao presini icat etti. Bu yenilik, hazır kakaodan katı çikolata barlarına kadar her şeyin yolunu açtı. Bir zamanlar üst tabakaya özgü bir içecek olan şey, herkes için rahatlatıcı bir lezzete dönüşmüştü.

Sağlık yararlarını da unutmayalım. Antioksidanlarla dolu sıcak çikolata, ruhunuza ve belki de kalbinize iyi gelen, vicdan azabı çektirmeyen bir keyiftir.