Ulusal Yapışkan Çörek Günü

Hikâye

Bazı tarihçiler sticky bun'ları antik Mısır'a izler; orada ekmeğe bal ve kuruyemiş eklenerek tatlı, lezzetli bir ikram yaratılırdı. Yüzyıllar boyunca bu fikir yayıldı ve evrildi; Orta Çağ'da Avrupa genelinde varyasyonlar göründü. Tarçın gibi baharatlar daha yaygın erişilebilir oldu; sticky bun'ların bu erken versiyonlarına sıcak, aromatik bir dokunuş ekledi.

1700'lere atlayın: Pennsylvania Dutch (Almanca “Deutsch”ten) diye anılan Alman göçmenler sevdikleri schnecken'i Amerika'ya getirdi. Bu erken sticky bun'lar Philadelphia'da bir uzmanlık haline geldi; kültürel bir vazgeçilmez oldu ve bugünkü yapışkan-tatlı itibarını kazandı.

Fark konusunda kafanız mı karışık? Yalnız değilsiniz! Sticky bun'lar ve tarçınlı rulo bazı benzerlikler paylaşsa da birkaç kilit ayrım vardır:

- Sticky bun'lar neredeyse her zaman kuruyemiş içerir; tipik olarak karamel glazeye pişirilmiş pekan. - Sticky bun'lar tepsinin dibinde yapışkan, şekerli bir şurupla pişirilir; ters çevrildikten sonra bu onların yapışkan kaplaması olur. Tarçınlı rulolar ise pudra şekeri glazesiyle kaplanır.

Geleneksel olarak esmer şeker ve tarçınla sarılan mayalı hamurla yapılırlar; bal, tereyağı, şeker ve pekan karışımının üzerinde fırınlanırlar. Tepsiden ters çevrildikten sonra yapışkan tabanları her lokmayı karşı konulmaz kılan lezzetli bir kaplamaya dönüşür.