Uluslararası Elma Günü

Hikâye

21 Ekim'de kutlanan Uluslararası Elma Günü, Orta Asya'nın yabani ormanlarından neredeyse her kıtadaki bahçelere uzanan bu çıtır meyveyi onurlandırır. Tatlı ya da mayhoş, kırmızı, yeşil ya da altın sarısı olsun, elma hem bir atıştırmalık hem bir semboldür; turta içidir ve tek bir ısırıkta sonbaharın ta kendisidir.

Binlerce yıl önce İpek Yolu boyunca ve ötesinde evcilleştirilen elma, tüccarlar, göçmenler ve aşılamaya tutkun bahçıvanlarla birlikte dünyaya yayıldı. Halk inanışları ve dinler bu meyveye efsanevi bir ağırlık yükledi—günah çıkarma öykülerinden Newton'un düşen elmasına kadar—çiftçiler ise saklamaya, elma şarabına, pişirmeye ve taze tüketime uygun çeşitler yetiştirdi. İngiltere ve Kuzey Amerika gibi yerlerde Elma Günü ve hasat festivalleri, süpermarket tekdüzeliği çağında yok olabilecek yerel çeşitleri onurlandırır. Cox, Northern Spy, Roxbury Russet gibi miras isimler, lezzetin ancak çeşitlilikte serpildiğini hatırlatır.

Elmalar elma şarabına, sosa, strudele, salatalara dönüşür; domuz eti ve peynirin yanına kızarmış garnitür olarak gider. Çocuklar onu beslenme çantasına koyar, fırıncılar mutfakları tarçınla kokutur, elma şarabı üreticileri ise mevsimi köpüklü ya da durgun şişelere sıkıştırır.

Uluslararası Elma Günü'nde insanlar bahçeleri ziyaret eder, bir turta pişirir, pazarda hiç tatmadıkları çeşitleri dener ya da yalnızca bir meyveyi parlatıp serin havada dışarıda yer. Bu gün; çıtırtının, hasat renklerinin ve hem sıradan hem büyülü hissettiren bir meyvenin kalıcı cazibesinin kutlamasıdır.