Ulusal Erikli Puding Günü

Hikâye

Önce havayı temizleyelim: plum pudding Amerikan anlamında bir puding değildir ve kesinlikle erik içermez. 17. yüzyıl İngiltere'sinde “plum” sözcüğü kuru üzüm veya kuşüzümü ve incir gibi kuru meyveler için argo idi. Bunları suet (sığır veya koyun yağı), ekmek kırıntısı ve tarçın ile muskat gibi ısıtıcı baharatlarla karıştırın — plum pudding'in özü budur.

Bu yoğun, buharda pişirilmiş karışım tipik olarak konyakla ıslatılır ve servisten önce törenle alevlendirilir. Sıklıkla bir dal çobanpüskülüyle taçlandırılır; Victoria Noeli diye bağıran ikonik bir tatlı yaratır.

Plum pudding'in kökenleri Ortaçağ'a uzanır; et, kök sebze ve kuru meyveden et suları karışımı olan tuzlu bir pottage olarak başladı. Zamanla şeker daha erişilebilir oldu; yemeği bugün bildiğimiz tatlandırılmış, alkollü keyfe dönüştürdü.

16. yüzyıla gelindiğinde plum pudding İngiliz kültürüne o kadar yerleşmiş bir Noel vazgeçilmeziydi ki Oliver Cromwell fazla gösterişli bulup ünlü biçimde yasakladı. (Spoiler: puding — ve Noel — Cromwell'in düşüşünden sonra her zamankinden güçlü döndü.)

Plum pudding efsanesinin bir vurgusu, ailelerin Noel pudinglerini hazırlamak için Advent'ten önceki son Pazar olan Stir-Up Sunday'dir. Gelenek evdeki herkesin karışımı sırayla karıştırmasını isterdi — elbette doğudan batıya, Müneccim Krallar'ı onurlandırmak için. Dilekler dilendi, paralar gizlendi ve herkes iyi vakit geçirdi.