Nationale Soesjesdag

Het verhaal

Culinaire historici blijven verdeeld over de geschiedenis van het soesje. Sommigen zeggen dat het begon aan het hof van Catherine de’ Medici in Frankrijk. In 1533 trouwde Catherine de’ Medici, van de invloedrijke Italiaanse Medici-familie, met de hertog van Orléans — koning Hendrik II. Zij sleepte haar team van bedienden mee naar het huis van haar man, inclusief chef Panterelli.

In zijn nieuwe huis creëerde Panterelli een deeg dat bij bakken opzwelt en later soesje wordt (“choux à la crème” in het Frans). Maar het verhaal is misschien een mythe: Franse bakkers in de Renaissance experimenteerden al met een deegmengsel van meel, ei, vet en water — de essentie van chouxdeeg. Anderen traceren de oorsprong van soesjes tot de middeleeuwen, toen Franse koks in de dertiende eeuw bladerdeeg creëerden gevuld met heerlijke kaas en kruiden.

Tegen de veertiende eeuw sloeg de culinaire wereld uiteenlopende versies van roombroodjes, van Frankrijks pâte feuilletée tot Engelse botergebraden puffs. Terwijl het basisrecept vier eenvoudige ingrediënten bleef, ontstonden verschillende namen: puff, profiterole, choux en buns.

Bladerdeeg bloeide echt in de negentiende eeuw, elk met unieke betekenis en kenmerken. In die tijd werd soesje in banketbakkerskringen bekend als “profiterole”. Deze gebakjes waren een kunstvorm, sierend elegante Victoriaanse diners in uitgebreide designs. Soms werden ze tot delicate piramides gevormd voor post-diner thee of koffie.